Stadiums for Ants
Arsenal 93 yıl boyunca, Kuzey Londra'nın sakin bir sokağındaki küçük ve zarif Highbury'de oynadı. Mermer salonları ve art deco tribünleri vardı ama yalnızca yaklaşık 38.000 koltuğu. Avrupa'nın en büyük kulüpleriyle yarışabilmek için Arsenal'in taşınması gerekiyordu. Çok uzağa gitmedi: yeni stadyum yalnızca birkaç yüz metre ötede.
1990'ların sonunda Arsenal pek çok seçeneği değerlendirdi, Wembley'yi satın almayı bile. Sonunda kulüp, Highbury'nin yakınında, içinde bir atık işleme tesisi bulunan bir sanayi bölgesini seçti: Ashburton Grove. Yaklaşık 60.000 koltuklu bir stadyumun planları 2000'de belediyeye sunuldu ve Aralık 2001'de onaylandı.
Mimar bugün Populous adıyla bilinen HOK Sport, yüklenici ise Sir Robert McAlpine'di. Proje kolay olmadı. 2003'te finansman geciktiği için çalışmalar durdu ve ancak 2004'te yeniden başladı. Toplam maliyet yaklaşık 390 milyon £ oldu: o dönem bir kulüp için devasa bir tutar ve Arsenal'in taşındıktan sonra yıllarca harcamalarına dikkat etmek zorunda kalmasının nedenlerinden biri.
İnşaat süresince herkes stadyuma "Ashburton Grove" dedi. 2004'te havayolu şirketi Emirates, büyük bir sponsorluk anlaşmasının parçası olarak isim haklarını satın aldı ve Emirates Stadium doğdu. Anlaşma o zamandan beri birkaç kez uzatıldı. Sponsor adlarına izin verilmeyen UEFA organizasyonlarında ise adı kısaca "Arsenal Stadium".
İlk maç özeldi. 22 Temmuz 2006'da Arsenal, iki kulübün de formasını giymiş Hollandalı usta Dennis Bergkamp'ın jübile maçında Ajax ile karşılaştı. İlk resmî maç 19 Ağustos 2006'da oynandı: Aston Villa ile 1-1. Prens Philip stadyumu aynı yılın ekim ayında resmen açtı.
Emirates, cam ve çelikle sarılmış, dört katlı, pürüzsüz bir kâse. Çatı yalnızca koltukların üzerini örtüyor ve dört büyük üçgen çelik kafes kirişe dayanıyor; böylece saha yeterince ışık ve hava alıyor. Tribünlerin çevresinde yaklaşık 150 loca ve kesintisiz bir kulüp koltukları halkası var. Bugün tamamı oturmalı olan kapasite 60.704.
Açıldığında bazı taraftarlar yeni stadyumu fazla sıradan buldu. Bu yüzden Arsenal 2009'da "Arsenalisation" adlı bir programa başladı. Bugün dış cepheyi kulüp efsanelerinin dev duvar resimleri sarıyor, koltukları ve yürüyüş yollarını Topçular'ın amblemindeki top motifleri süslüyor; dışarıda Herbert Chapman, Tony Adams, Thierry Henry ve Dennis Bergkamp'ın heykelleri duruyor. Highbury'nin ünlü saati de yeni eve taşındı: güney tribününün adının hâlâ Clock End olması bu yüzden. Highbury ise apartman dairelerine dönüştürüldü, eski sahası da bir bahçe oldu.
Stadyum Brezilya'nın hazırlık maçlarına, Bruce Springsteen ve Green Day konserlerine ve 2022 Rugby League Dünya Kupası'nın bir yarı finaline ev sahipliği yaptı. Daha Nisan 2023'te, Wolfsburg'la oynanan Kadınlar Şampiyonlar Ligi yarı finali için 60.000'den fazla taraftar gelmişti. Şubat 2024'te Arsenal Women, Manchester United'la 60.160 kişinin önünde oynadı: Women's Super League için bir rekor.
Ve 2026'da bekleyiş nihayet sona erdi: Arsenal 2025/26 Premier League şampiyonu oldu. Bu, kulübün 2003/04 sezonundaki "Invincibles" kadrosundan bu yana ilk lig şampiyonluğu ve Emirates döneminin ilki.
Bu, koleksiyonumuzdaki en ayrıntılı maketlerden biri. Kavisli kâseyi, büyük kafes kirişlerine oturan çatıyı ve o ikonik saati, hepsini karınca ölçeğinde yeniden yaptık. Mini LED'leri yaktığınızda rafınızda bir Kuzey Londra maç gecesi başlıyor.
