Home / Stadium history / Signal Iduna Park: het verhaal van de Gele Muur

Signal Iduna Park: het verhaal van de Gele Muur

15 October 2026

Signal Iduna Park: the story of the Yellow Wall

Sommige stadions zijn beroemd om hun dak, andere om hun gevel. De thuisbasis van Borussia Dortmund is beroemd om één tribune. Vijfentwintigduizend mensen die schouder aan schouder staan, allemaal in het geel, en negentig minuten lang zingen: de Gele Muur. Maar het verhaal van het stadion begint met een meevaller en een krap budget.

In de jaren zestig speelde BVB in de Kampfbahn Rote Erde, een klein stadion met een atletiekbaan. De stad sprak al jaren over een nieuw stadion, maar er was geen geld. Toen kreeg West-Duitsland het WK van 1974, en nadat Keulen zich in 1971 als speelstad had teruggetrokken, ging het geld dat voor Keulen bedoeld was naar Dortmund.

Het eerste plan was een ovaal stadion met een atletiekbaan voor 60.000 mensen. Dat was te duur. Er kwam een goedkoper en slimmer idee voor in de plaats: een echt voetbalstadion, gebouwd uit geprefabriceerde betonnen elementen, met vier rechte tribunes dicht op het veld. Het Westfalenstadion ging op 2 april 1974 open, pal naast het oude Rote Erde, dat er vandaag nog altijd staat.

Een paar maanden na de opening werden er al vier WK-wedstrijden gespeeld. Schotland versloeg Zaïre, en op 3 juli 1974 versloeg het Nederland van Johan Cruyff Brazilië met 2-0 en plaatste zich zo voor de finale. Voor Nederlandse voetbalfans is Dortmund sindsdien een bijzondere plek.

Borussia zelf speelde nog op het tweede niveau toen het stadion openging. De club promoveerde in 1976, en het Westfalenstadion werd een van de luidste stadions van de Bundesliga.

Het oorspronkelijke stadion bood plaats aan zo'n 54.000 mensen, de meesten op staanplaatsen. In de jaren negentig, toen BVB titels won, groeide het in fases. In 1995 en 1996 kregen de oost- en de westtribune een bovenring, en in 1999 volgden de noord- en de zuidtribune. Tussen 2002 en 2003 werden de hoeken dichtgebouwd. Acht felgele pylonen buiten het stadion dragen nu het dak, zodat binnen geen enkele pilaar het zicht belemmert.

Tegenwoordig biedt het stadion plaats aan 81.365 fans, meer dan welk ander stadion in Duitsland ook. In sommige seizoenen had Dortmund het hoogste gemiddelde toeschouwersaantal van het hele Europese voetbal.

Het hart van dit alles is de Südtribüne, de zuidtribune. Die telt 24.454 staanplaatsen en is daarmee de grootste staantribune van het Europese voetbal. Op een wedstrijddag is het een muur van geel en zwart, met vlaggen, sjaals en tifo's die de hele tribune bedekken. Spelers van de tegenstander zeggen vaak dat het geluid ze vol in het gezicht slaat zodra ze uit de tunnel komen.

De tribune kent ook haar eigen rituelen. Voor de aftrap zingt de hele staantribune "You'll Never Walk Alone", en na een thuiszege lopen de spelers naar de Südtribüne om het met de fans te vieren.

Sinds december 2005 draagt het stadion de naam van verzekeraar Signal Iduna. Fans zeggen nog altijd "Westfalenstadion", en tijdens het WK van 2006 noemde de FIFA het "FIFA WM-Stadion Dortmund". Bij UEFA-wedstrijden heet het "BVB Stadion Dortmund".

In 2001 was het stadion het decor van de finale van de UEFA Cup, een wilde wedstrijd waarin Liverpool met 5-4 van Alavés won door een golden goal. Op het WK van 2006 verloor Duitsland hier na verlenging de halve finale tegen Italië: de enige nederlaag van het Duitse elftal in dit stadion. Op het EK van 2024 legde een onweersbui de wedstrijd tussen Duitsland en Denemarken stil, en in de halve finale won Engeland met 2-1 van Nederland door een doelpunt in de laatste minuut.

Bij ons model was de uitdaging om te laten zien hoe steil de tribunes zijn. We hebben elke ring nagebouwd, net als de gele pylonen en de zwart-gele kleuren van de Gele Muur. Met de mini-LEDs aan lijkt het een vrijdagavond onder de lichtmasten in Dortmund.

All stories  →